Sprawa zakazu fajerwerków wraca do Rady Miejskiej w Świebodzicach. Komu zależy aby radni nie wypowiedzieli się na ten temat?

Niemal rok stracony przez urzędnicze błędy. Wojewoda Dolnośląski uznał za zasadną skargę na działalność Rady Miejskiej w Świebodzicach dotyczącą nierozpatrzenia petycji w sprawie całkowitego zakazu używania fajerwerków. W piśmie z 26 października 2026 roku jednoznacznie stwierdzono, że Rada Miejska nie wykonała ustawowego obowiązku, a stanowisko komisji nie mogło zastąpić uchwały całej rady. Oznacza to, że sprawa, która powinna zostać rozstrzygnięta najpóźniej w marcu, musi ponownie trafić pod obrady samorządowców. Po ponad dziesięciu miesiącach od złożenia petycji Świebodzice wracają praktycznie do punktu wyjścia. Pojawiają się też poważne pytania o jakość obsługi prawnej Rady Miejskiej oraz odpowiedzialność za błędy, których można było uniknąć.

Sprawa rozpoczęła się 31 grudnia 2025 roku, kiedy do Rady Miejskiej w Świebodzicach wpłynęła petycja Sebastiana Białego dotycząca wprowadzenia całkowitego zakazu używania fajerwerków i innych materiałów pirotechnicznych na terenie gminy. Inicjatywa dotyczyła ochrony zwierząt, bezpieczeństwa mieszkańców oraz ograniczenia hałasu. O problemie pisaliśmy już wcześniej, wskazując na rozwiązania przyjmowane w innych miastach i potrzebę podjęcia lokalnej dyskusji. Nikt nie oczekiwał, że radni muszą automatycznie poprzeć proponowany zakaz. Mieli jednak ustawowy obowiązek prawidłowo rozpatrzyć petycję.

Minął prawie rok – i nic…

20 stycznia 2026 roku Komisja Skarg, Wniosków i Petycji której przewodniczy radny Bartosz Woźniak uznała, że petycja nie zasługuje na uwzględnienie. Przygotowano projekt uchwały przewidujący jej odrzucenie. Dokument trafił na sesję Rady Miejskiej 26 lutego. Wynik głosowania był jednoznaczny: 18 radnych zagłosowało przeciwko projektowi, trzech wstrzymało się od głosu, a nikt nie poparł uchwały. Tym samym proponowane rozstrzygnięcie nie zostało przyjęte. Zamiast przygotować kolejną propozycję i doprowadzić do formalnego zakończenia sprawy, poprzestano na dotychczasowych czynnościach.

25 marca przewodniczący Rady Miejskiej Zdzisław Pantal przekazał autorowi petycji pismo informujące o negatywnym stanowisku Komisji Skarg, Wniosków i Petycji. Problem polegał na tym, że komisja nie jest Radą Miejską, a jej stanowisko nie zastępuje uchwały organu stanowiącego gminy. Mimo to sprawa została potraktowana tak, jakby obowiązek rozpatrzenia petycji został wykonany. Ustawowy termin upłynął 31 marca 2026 roku, bez wymaganego rozstrzygnięcia.

W kwietniu sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Sąd odrzucił jednak skargę na bezczynność, uznając, że ten rodzaj sprawy nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej w przyjętym trybie. Nie oznaczało to jednak potwierdzenia prawidłowości postępowania Rady Miejskiej. Dlatego 25 sierpnia skierowano kolejną skargę, tym razem do Wojewody Dolnośląskiego, który na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest właściwy do rozpatrywania skarg dotyczących działalności rady gminy.

Odpowiedź z 26 października 2026 roku, oznaczona sygnaturą PNK-K.1410.71.2026.SS1, nie pozostawia wątpliwości. Wojewoda Dolnośląski uznał skargę za zasadną, potwierdzając, że Rada Miejska w Świebodzicach nie rozpatrzyła petycji w wymaganym terminie. W uzasadnieniu wskazano wprost: „Rada Miejska w Świebodzicach nie rozpatrzyła Pana petycji”. Podkreślono również, że w przypadku organu kolegialnego rozstrzygnięcie petycji następuje w formie uchwały, a komisja jest jedynie organem opiniodawczym, niemającym kompetencji do podejmowania decyzji w imieniu całej rady.

To istotne rozstrzygnięcie, ponieważ potwierdza zasadniczy zarzut podnoszony przez skarżącego od wielu miesięcy. Nie można uznać petycji za rozpatrzoną tylko dlatego, że komisja zajęła stanowisko, a przewodniczący rady przesłał mieszkańcowi stosowne pismo. Skoro radni odrzucili projekt uchwały o nieuwzględnieniu petycji, należało doprowadzić do przyjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Wojewoda potwierdził, że tego obowiązku nie wykonano.

Kto odpowiada, za błędy w przygotowaniu uchwały?

Cała sytuacja rodzi pytania o jakość przygotowania dokumentów i obsługę prawną Rady Miejskiej. Podczas lutowej sesji obecny był radca prawny, a projekt uchwały przeszedł przewidzianą procedurę. Nie zapobiegło to jednak sytuacji, w której po nieprzyjęciu uchwały sprawa pozostała bez formalnego rozstrzygnięcia. Dlaczego nikt nie doprowadził do naprawienia tego uchybienia? Kto odpowiadał za prawną ocenę sposobu zakończenia postępowania? Czy burmistrz Paweł Ozga wydawał polecenia dotyczące przygotowania projektu i jaki był zakres udziału obsługi prawnej zapewnianej radnym? To pytania, na które mieszkańcy powinni otrzymać konkretne odpowiedzi.

Trudno bowiem zaakceptować sytuację, w której samorząd dysponuje profesjonalną obsługą prawną, odbywają się posiedzenia komisji i sesje rady, powstają projekty uchwał, pisma oraz uzasadnienia, a po dziesięciu miesiącach okazuje się, że podstawowy obowiązek ustawowy nie został wykonany. Nie chodzi tu o skomplikowany spór o konstytucyjność zakazu fajerwerków. Chodzi o elementarną zasadę funkcjonowania samorządu: skoro petycję rozpatruje rada, to właśnie rada musi ją rozstrzygnąć.

Wojewoda zapowiedział zwrócenie Radzie Miejskiej uwagi na konieczność przestrzegania przepisów ustawy o petycjach, terminowego rozpatrywania wniosków mieszkańców oraz wyeliminowania podobnych uchybień w przyszłości. Co najważniejsze, wskazał również na potrzebę rozpatrzenia petycji z 31 grudnia 2025 roku. Oznacza to, że temat fajerwerków ponownie powinien znaleźć się na stole radnych, tym razem z zachowaniem wymaganej procedury.

Dlaczego nie pozwolono radnym wypowiedzieć się w kwestii fajerwerków?

Warto podkreślić, że wojewoda nie rozstrzygnął, czy zakaz fajerwerków powinien zostać wprowadzony. Nie nakazał radnym przyjęcia proponowanego rozwiązania. Potwierdził natomiast, że petycja nie została rozpatrzona zgodnie z prawem. To zasadnicza różnica. Rada nadal może ją uwzględnić albo odrzucić, ale musi zrobić to prawidłowo i w sposób jednoznaczny.

Najbardziej niepokojący pozostaje upływ czasu. Od złożenia petycji minęło już ponad dziesięć miesięcy. Zbliża się kolejny sylwester, a Świebodzice nadal nie mają formalnego rozstrzygnięcia pierwotnego wniosku. Zamiast merytorycznej dyskusji o ochronie zwierząt, bezpieczeństwie oraz prawach mieszkańców, przez znaczną część roku zajmowano się konsekwencjami proceduralnego błędu. Potrzebne były skargi, kolejne pisma i interwencja organu nadzorującego działalność samorządu, aby potwierdzić coś, co powinno być oczywiste już po lutowym głosowaniu.

Sprawa pokazuje również, że obywatelska kontrola samorządu ma sens. Gdyby autor petycji poprzestał na otrzymanym piśmie przewodniczącego, sprawa prawdopodobnie pozostałaby zamknięta jedynie w przekonaniu osób odpowiedzialnych za jej procedowanie. Dopiero konsekwentne domaganie się przestrzegania przepisów doprowadziło do oficjalnego potwierdzenia uchybienia przez wojewodę.

Dziś najważniejsze pytanie nie brzmi już, czy petycję rozpatrzono prawidłowo. Na to odpowiedział wojewoda. Pytanie brzmi, kiedy Rada Miejska naprawi swój błąd, kto weźmie odpowiedzialność za wielomiesięczne opóźnienie i czy wyciągnięte zostaną jakiekolwiek wnioski dotyczące jakości obsługi prawnej samorządu.

Bo mieszkańcy Świebodzic mają prawo oczekiwać od swoich władz nie tylko podejmowania uchwał, ale przede wszystkim znajomości i przestrzegania prawa. Tymczasem w sprawie fajerwerków niemal rok upłynął nie na rozwiązywaniu problemu, lecz na ustalaniu, czy samorząd w ogóle wykonał swój podstawowy obowiązek. Wojewoda potwierdził, że tego nie zrobił.

I to jest chyba najbardziej wymowna ocena całej sprawy.

Komentarze